initiale_L

Glossae Scripturae Sacrae-electronicae (Gloss-e)


<56. Marci evangelium**>

<56.3 Hugo de Sancto Charo >

Numérotation du verset Mc. , « Consummatio abbreviata inundabit iustitiam » (Is. 10.F.) Ad litteram quia que Mattheus profusius dicit, iste colligit in summa. Allegorice. Item hec consummatio est filius Dei qui, abbreviatus in carne, consummavit Scripturas in sua Passione dicendo : « Consummatum est » (Io. 19.F.). Inundavit iustitiam in Resurrectione et quando sanctos Patres eduxit in sanguine Testamenti, ut dicit Za. 9.C. Alibi : Eripuit a servitute. Ad huiusmodi similitudinem liber iste qui de eo scriptus est consummatio abbreviata dicitur. Agit igitur de eius Incarnatione, licet perpauca, quod patet, quia dicitur in prologo : Non solum verbum carnem factum esse, etc. Latius tamen de Passione et Resurrectione. Huius libri abbreviatio designata est. Dn. 9.F ubi dicitur : Septuaginta hebdomades abbreviate sunt super populum tuum et supple septuaginta hebdomades super urbem sancta tuam ut consummetur prevaricatio et finem accipiat peccatum et deleatur iniquitas et adducatur iustitita sempiterna. In qua auctoritate breviter notatur continentia huius libri et divisio. Septuaginta hebdomades septem ut ita dicam propter denominationes sunt, duo septenarii super populum et duo super urbem, et sic tertio sequitur finis in passione Christi. Habet itaque tres partes liber iste. In prima ponit quattuordecim beneficia sive miracula usque ad decimum capitulum et hec per modum abbreviationis breviter pertransit usque ad tricesimum annum Christi et hoc super populum quia pertinent ad confirmationem propter Deum. In secunda parte ponuntur quattuordecim ad institutionem civitatis Ierusalem pertinentia et hoc a decimo capitulo usque ad quidecimum. Hi sunt duo septenarii super urbem. In tertia parte agitur de passione Christi et resurrectione. In quorum primo scilicet passione consummatur prevaricatio in Iudeis reprobis et peccatum finem accepit in electis. In secundo, scilicet in resurrectione, adducit iustititam sempiternam. Causa efficiens est ipse Marcus vel gratia Dei vel rogatus discipulorum Petri ad quorum petitionem scripsit Evangelium quod et Petrus confirmavit. Unde in secundo libro Ecclesiasticae Historie, Petrus ut per Spiritum sanctum religiose spoliatum se comperit, furto delectatus est, fidem eorum per hoc devotionemque considerans factumque confirmavit et in perpetuum legendam Scripturarum Ecclesiis tradidit. Sic dicit Clemens in sexto disputationum libro. Causa materialis est Christus et opera eius. Causa formalis modus agendi. Multus enim est in sententiis, sed paucus in verbis. Causa finalis assumitur Io. 20.G. ubi dicitur : « Hec autem scriptta sunt ut credatis et ut credendo vitam habeatis.Hugo de Sancto Caro, Postilla prolix in Marcum, Opera omnia, t. 6, Venetiis, 1703, p. 90ra. 




Comment citer cette page ?
Glossa ordinaria (Mc. ), in : Glossae Scripturae Sacrae electronicae, ed. Martin Morard, IRHT-CNRS, 2016-2018. Consultation du 13/11/2019. (permalink : http://gloss-e.irht.cnrs.fr/php/editions_chapitre.php?livre=../sources/editions/GLOSS-liber56.xml&chapitre=56_)