Psalmus 83
Numérotation du verset
Ps. 83:1
¶In finem
pro torcularibus
filiis
Chore
psalmus1.
Numérotation du verset
Ps. 83:2 I
Quam dilecta
tabernacula tua Domine virtutum ¦
Numérotation du verset
Ps. 83:3
concupiscit et deficit2 anima mea in atria Domini.
Numérotation du verset
Ps. 83:II
Cor meum
et caro mea ¦
exultaverunt3
in Deum vivum.
Numérotation du verset
Ps. 83:4 III
Etenim passer invenit sibi
domum ¦
et turtur
nidum
ubi4
reponat5 pullos suos.
Numérotation du verset
Ps. 83:IV
Altaria tua
Domine virtutum ¦ rex meus
et Deus meus.
Numérotation du verset
Ps. 83:5 V
Beati
qui habitant in domo tua Domine6 ¦
in secula seculorum laudabunt te.7
Numérotation du verset
Ps. 83:6 VI
Beatus vir
cuius8* est auxilium abs te
ascensiones
in corde suo 9
disposuit
Numérotation du verset
Ps. 83:7
in valle lacrimarum ¦
in loco quem posuit.
Numérotation du verset
Ps. 83:8 VII
Etenim
benedictionem10* dabit legis lator †
11
ibunt12
de virtute
in virtutem13 ¦
videbitur
Deus deorum in Sion.
Numérotation du verset
Ps. 83:9 VIII
Domine
Deus virtutum exaudi orationem meam ¦
auribus
percipe Deus Iacob.14
Numérotation du verset
Ps. 83:10 IX
Protector noster
aspice Deus ¦
et respice
in faciem christi tui.
Numérotation du verset
Ps. 83:11 X
Quia melior est dies una
in atriis tuis ¦
super millia.
Numérotation du verset
Ps. 83:XI
Elegi abiectus esse
in domo Dei mei ¦
magis quam habitare
in tabernaculis peccatorum.
Numérotation du verset
Ps. 83:12 XII
Quia15
misericordiam et veritatem
diligit 16
Deus ¦
gratiam
et gloriam
dabit17 Dominus.
Numérotation du verset
Ps. 83:13 XIII
Non privabit bonis
eos qui ambulant in innocentia18 ¦
Domine19 virtutum beatus homo20* qui sperat in te.
Psalmus 83
Numérotation du verset
Ps. 83:2
Sermo 179
Sermo 179
prol.|
Quomodo anima sit tabernaculum et templum et quod hic non cesset esurire: et quomodo dividatur in atrium exterius et interius: et in sancta et sancta sanctorum. {A} In Psalmo 83.
Quam dilecta tabernacula tua Domine virtutum,
Numérotation du verset
Ps. 83:3
concupiscit et deficit anima mea in atria Domini.
marg.|
Primo considerandum est quomodo anima prius sit tabernaculum in presenti et in futuro templum. Secundo quod anima illecta contemplatione non cessat esurire. Tertio quod dividitur in atrium exterius et interius et in sancta et sanctam sanctorum.
marg.|
{B} ¶ Io. 4 dicitur. Mulier crede mihi, venit hora quando nec in monte nec in hierosolymis adorabitis patrem. Scilicet venit hora et nunc est quando veri adoratores adorabunt patrem in spiritu et veritate. Spiritus enim Deus est. Anima ergo ipsa locus est vere adorationis. Ipsa tabernaculum mobile, templum fixum. Secundum ergo contemplationem que in presenti habetur est tabernaculum. Secundum illam que in futuro habebitur templum. Non enim hic habere possumus stabilem contemplationem. Sed cito rapitur a nobis, et hoc ostensum est in monte transfigurante se Domino. Unde Mt. 17 Levantes oculos neminem viderunt etc.
marg.|
{C} ¶ Secundo quod anima illecta contemplatione: non cessat esurire. Anima multum desiderat {
2.26v
} pregustatam delectationem. Ingressa autem tabernaculum id est studium contemplationis exclamat. Quam dilecta tabernacula tua virtutum. Et hoc est quod habes Gn. 28 Cum euigilasset Iacob de somno ait. Vere Dominus est in loco isto, et ego nesciebam. pavensque Quam terribilis est iste locus inquit: non est hic aliud nisi domus Dei et porta celi. Anima enim illecta non cessat concupiscere. Unde Sir. 24 Qui edunt me adhuc esurient: et qui bibunt me adhuc sitient. Et Is. 26 Anima mea desideravit te nocte, sed et spiritu meo in precordiis meis de mane vigilabo ad te. Noctem dicet contemplationem anime respectu diei lucis que est inaccessibilis. Et attende quod dicit concupiscit et deficit et recte dicit in atriis, quia ibi remanet non valens penetrare usque ad tabernaculum.
marg.|
{D} ¶ Tertio quomodo dividitur in atrium exterius et interius et in sancta, et sancta sanctorum. Atrium exterius in nobis est sensus. Atrium interius imaginatio. Sancta autem ratio. Sancta sanctorum. synderesis. Et quia nos carnales sumus et assueti corporalibus, vix avellimur ab ipsis, sed ipsis heremus: et sic stamus in atrio donec ingrediamur tabernaculum: hoc est limen templi in quo non stat gloria Domini. Unde dicitur Ez. 10 Egressa est gloria Domini a limine templi et stetit super cherubim. {E} Limen templi: imaginatio. Duo cherubim intellectus et affectus, qui vult videre gloriam Domini a limine imaginationis penetret ad interiora intellectus et affectus, que sunt duo cherubim. Fit enim ascensus a visibilibus ad imaginabilia: ab imaginabilibus ad intelligibilia nostra. ab intelligibilibus nostris ad intelligibilia Dei. Et hoc est quod habetur Sapientie. 14. A magnitudine speciei creature cognoscibiliter potest creator {
2.27r
} videri.
marg.|
{F} ¶ Et contingit sicut in ascendente per gradus. Primo enim anima tota est in contemplatione imaginabilium scilicet in eis que sunt in imaginatione secundum imaginationem. Secundo quasi unum pedem in inferiori gradu imaginationis figens et altero procedens et quasi in gradu superiori ponens: est in eis que sunt in imaginatione secundum rationem vel econverso. tandem tota constituta et erecta in superiori gradu. est in eis que sunt in ratione secundum rationem. Hec est scala Iacob de qua habetur Gn. 28.
marg.|
{G} ¶ Et nota quod sicut in ascendendo naturaliter precedit unus pes qui alterum trahit: ita hic cognitio trahit amorem ut alterum pedem. Plerumque autem ubi cognitio non attingit necesse est amorem attingere. Unde Sir. 24 Transite ad me omnes qui concupiscitis me. Et Sapientie 6a Facile videtur ab iis qui querunt eam. Et. 8 Hanc amavi et quesivi a iuventute mea. et quesivi eam sponsam mihi assumere et amator factus sum forme illius.
Numérotation du verset
Ps. 83:6
Sermo 180
Sermo 180
prol.|
¶ De ascensu anime humane et gradibus eius. In Psalmo 83.
Beatus vir cuius est auxilium abs te, ascensiones in corde suo disposuit etc.
marg.|
Primo considerandum quomodo anima cadere potest per se, sed non ascendere. Secundo qui sint gradus ascensionis.
marg.|
¶ Humana infirmitas per se cadere potest: sed non per se stare vel ascendere. {H} Quia etiam primus angelus volens per se ascendere cecidit. Unde Lc. 10 Videbam Satanam sicut fulgur de celo cadentem etc. Nihil ergo aggrediendum est sine auxilio Dei. Unde Ecclesis. 7 Dixi, sapiens efficiar: et ipsa longius recessit a me multo magis qua erat. Ideo dicitur. {2.
27v
} Beatus vir cuius est auxilium abs te. Unde Is. 27 {I} Omnia opera nostra operatus es in nobis Domine. Et Io. 6 Nemo venit ad me nisi pater meus traxerit illum.
marg.|
¶ Sequitur :
Ascensiones in corde
etc. Hi sunt gradus qui erant in scala Iacob. de qua Gn. 28 He ascensiones etiam sunt sex gradus quibus ascendebatur ad thronum Salomonis, ut habetur Tertio Regum 10b Isti autem sex gradus sunt sex beatitudines quibus ad septimam ascenditur. Que est beati pacifici. Per sex enim beatitudines primas tantum proficit anima quod ad tantam pacem et quietem venit ut merito sit thronus Salomonis id est veri pacifici.
marg.|
{K} ¶ Primus ergo gradus est paupertas que consistit in abdicatione temporalium: et hic expeditum facit viatorem: et maxime oportet ascendentem esse expeditum. Unde Quarto Regum 2°c Helias ascensurus in celum dimisit pallium suum, et Christus per crucem ascensurus in celum nudus positus est in cruce, ut habetur Mt. 27 Et eiusdem quinto <capitulo>d : « Ei qui vult tecum contendere in iudicio et tunicam tuam tollere, dimitte et pallium ».
marg.|
{L} ¶ Secundus est mansuetudo. Qui enim mansueti non sunt facile detinentur in via dum cuilibet contumelie respondent, et talis similis est cani qui currit ad mordendum lapidem vel baculum. Unde Prv. 26 Sicut qui apprehendit auribus canem: {M} Sic qui transit impatiens et commiscet se rixe alterius.
marg.|
¶ Tertius gradus est luctus. Unde Is. 15 Per ascensum luith flens ascendet. Luith intepretatur gene vel maxille. Lacrima enim devotionis ad Deum ascendit vel deportatur. Ascendit. Unde Sir. 35 Nonne lacrime vidue ad Deum ascendunt et exclamatio eius super deducentem eas etc. A maxille enim ascendunt quia usque ad celum. {
2.28r
} Deportantur ut Tobie 9e Quando orabas cum lacrimis etc. Ego obtuli orationem tuam.
marg.|
{N} ¶ Quartus gradus est esuries iustitie. Unde vulgariter dicitur quod numquam videtur tam citus nuntius, qua tempore mense. Esuries ergo et sitis iustitie festinum et agilem reddunt. Unde Ps. Cucurri in siti.
marg.|
{O} ¶ Quintus est misericordia. quando enim iam deficit ascensor fatigatus et lassus: misericordia eum portat. Pauperes autem quos pascimus nostri sunt portatores et eis debemus pabulum sicut equo. Unde Sir. 4 Redde ei scilicet pauperi debitum suum. Misericordia etiam precurrit nos et parat nobis viam. Unde Prv. 28 Donum hominis dilatat viam eius et ante principes spatium ei facit. Sir. 16 Omnis misericordia faciet locum unicuique secundum meritum operum scilicet et secundum intellectum peregrinationis illius.
marg.|
{P} ¶ Sextus est cordis munditia per quam summe Deo propinquamus. quia nihil tantum separat ab eo quantum immunditia. Unde Prv. 22 « Qui diligit cordis munditiam propter gratiam labiorum suorum habebit amicum regem. »
Comment citer cette page ?
Martin Morard, ed., Philipus Cancellarius, Summa super Psalterium (Ps. Psalmus 83), in : Sacra Pagina, IRHT-CNRS, 2025. Consultation du 05/04/2025. (Permalink : https://gloss-e.irht.cnrs.fr/php/editions_chapitre.php?id=phi&numLivre=26&chapitre=26_83)
Martin Morard, ed., Philipus Cancellarius, Summa super Psalterium (Ps. Psalmus 83), in : Sacra Pagina, IRHT-CNRS, 2025. Consultation du 05/04/2025. (Permalink : https://gloss-e.irht.cnrs.fr/php/editions_chapitre.php?id=phi&numLivre=26&chapitre=26_83)
Notes :